Search
  • Admin

Du Helbestên Erich Fried


Pêşî ez dil ketim biriqandina çavên te kenê te hezkirina te ji jiyanê re.

Niha ez hej giriyê te dikim tirsa te ji jiyanê û bêçarebûna di çavên te de.

Lê dixwazim li dijî tirsê alîkariya te bikim çimkî xweşîya min a jiyanê hîn jî biriqandina çavên te ye.


Tu

Li ciyê ku azadî lê tune be tu azadî yî. Li ciyê ku rûmet lê tune be tu rûmet î. Li ciyê ku germahî lê tune be, ku lê nebe nêzîkahiya di navbera du mirovan de, tu nêzîkahî û germahî yî. Tu dilê cîhana bê dil î.

Lêvên te û zimanê te pirs û bersiv in. Di hembêza te û dawa te de tiştek mîna aramiyê heye. Her çûna ji mecbûrî ji cem te berê xwe dide dîsa vegera cem te. Tu destpêkeke siberojê yî. Tu dilê cîhana bê dil î.

Tu ne babeteke ji pirtûkeke olê yî û ne jî felsefe yî, tu ne ferman î û ne jî milkê ku mirov lê asê bibe. Tu mirovek î ku dijî, tu dikarî şaş bibî, bi guman bî û qenc bî. Tu dilê cîhana bê dil î.


Helbest: Erich Fried

Werger: Sîrwan H. Berko


Fried (1921-1988), helbestvanek ji Nemsayê bû.

35 views0 comments

Recent Posts

See All